هوا و هوس در وجود آدمی نعمت الهی است، اگر نفس اماره نبود، اگر هوا و هوس نبود، آدمی نمیتوانست با مجاهده نفس پای بر فرق فرقدان بگذارد و از فرشته بالا بزند. لذا اصل هوا و هوس در وجود آدمی از بزرگترین نعمتهای الهی است، عمده این است که گاه این هوا و هوس زیادهخواهی میکند، طغیان و سرکشی میکند و باید مدیریت شود.